Noviomagus. Vanmorgen was ik tamelijk vroeg op kantoor, namelijk nog vóór 07.00 uur. Mijn praktijk vergde dat. Op kantoor heb ik als rechtgeaarde muziekliefhebber een stereoinstallatie staan. Handig is dat ik daar, net als thuis, het Sonos-systeem heb. Niet zodra ben ik binnen, of ik zorg er met alleen mijn iPhone voor dat goede muziek  door de luidsprekers weergegeven wordt. Voornoemd Sonos-systeem is verbonden met Spotify. Ik koos ditmaal voor het in voorjaar 1997 uitgekomen album Krachttoer van de Achterhoekse band Normaal, van welke band ik al ruim dertig jaar fan (in jargon: anhanger)  ben.

Krachttoer met rechtshistorici

In de zomer van 1997 werkte ik te Groningen nog aan mijn proefschrift bij de Vakgroep Privaatrecht en Notarieel recht van de RUG. Die zomer ging ik met twee leden van de bevriende vakgroep Rechtsgeschiedenis (eveneens civilisten!) naar een optreden van Normaal te Siddeburen in het kader van hun tournee Krachtoer.

Op de video – een link staat ook HIER –  zie je de band het nummer Krachttoer van voornoemd album spelen in de circustent waarin de band toen, in 1997, op een ronddraaiend podium ook optrad te Siddeburen. Ik denk nog met enorm veel plezier terug aan die bewuste zomeravond, alsmede aan eerdere keren dat ik een optreden van de band in een grote tent met duizenden bezoekers bijwoonde. Iedere keer is het een waarlijk feest en nimmer is er narigheid. De band onder aanvoering van Bennie Jolink heeft het publiek in de hand en de sfeer is fantastisch.

Net as gisteren en Haviltex

De eerste keer dat ik van de partij was bij een optreden van Normaal had de band net weer eens resp. wederom een hit, ditmaal met het nummer Net as gisteren. hetwelk ze die avond tweemaal speelde.
Dat jaar verscheen ook het livealbum, een elpee, Springleavend, welke elpee ik meteen aanschafte. Op dit Album stond de liveversie van Net as gisteren.

Terug naar die avond. Ik stond helemaal vooraan, en het was werkelijk geweldig. Wat een show! Na afloop gaf Bennie Jolink iedereen op (kort gezegd) de eerste rij een hand – dranghekken waren er nog niet – en mij (dus) ook.
Eerder in dat jaar van die fantastische augustusavond (in het kader van Stöppelhaene, Raalte), namelijk op 13 maart, had de Hoge Raad het door mijn latere promotor geannoteerde Haviltexarrest gewezen (NJ 1981, 365), wat me als puber geheel ontgaan was, zodat ik het zo dadelijk geciteerde nog niet wist:

“De vraag hoe in een schriftelijk contract de verhouding van pp. is geregeld en of dit contract een leemte laat die moet worden aangevuld, kan niet worden beantwoord op grond van alleen maar een zuiver taalkundige uitleg van de bepalingen van dat contract. Voor de beantwoor­ding van die vraag komt het immers aan op de zin die pp. in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan deze bepalingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aan­zien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Daarbij kan mede van belang zijn tot wel­ke maatschappelijke kringen pp. behoren en welke rechtskennis van zodanige pp. kan worden verwacht. Een en ander brengt mee dat het Hof bij het bepalen van zijn oordeel dat de in zijn zesde r.o. bedoelde bepaling van het contract geen leemte laat in de regeling van de rechts­ver­houding van pp., een onjuiste maatstaf heeft aangelegd.”

Die gewèldige augustusavond bevroedde ik derhalve niet hoe belangrijk dit arrest was, nog immer is en ongetwijfeld nog lang zal blijven.
Intussen voelt die avond voor mij als de dag van gisteren, als gisterenavond. Jolink c.s. maakten indruk op me. Bennie Jolink is een groot artiest. Ik bewonder zijn enorme creativiteit en gedrevenheid.

foto.Springleavend

Foto Charlotte Schoemaker (iPhone 5s)

foto.Springleavend.2

Foto Charlotte Schoemaker (iPhone 5s)

Studioversie Net as gisteren